Kebab / Kebap

Kebabın tabiatı sıcaktır ve nemlidir
Yesin zayıflık üzere olan tende kanı
Lakin mideye ondan tehlike var
Halile ve bal defeyler onu
[Nazmü't-Tabâyi']

Kebap, büryan ve kalye kavurma: Tabiatı tutar/büzer(kabz eder), şişkinlik eder, gövdeyi koyulaştırır, geç hazmolur, gövdeye kuvvet verir, kilo aldırır(semizletir).
[Mebâhis-i Emrâz]

Kebâb: Türkçe söğülme ve çevirme derler. Farsçada dahi kebap derler. En iyisi semiz kuzu kebabı olmaktır. Ve kebabın dahi kanı ve suyu var iken yiyeler, pek kara ve kuru olmaya komayalar ve yaramaz odun ile pişirmekten kaçınmak gerektir. Mesela zakkum odunu, incir odunu, Hint yağı bitkisi ve ona benzer yaramaz odun ile pişirmeyeler. Gayrı odun bulunmazsa toprak tencerede pişirmek veyahut vazgeçip terk etmek efdaldir.
[Sakızlı İsa Efendi - Nizamü’l-Edviye]

Kebâb: Bu isim Arapçadır. Ve ateşte pişen etin adıdır. Ve iyisi odur ki ufak doğrayıp kömür ateşinde gayetle pişireler. Ve en kötüsü zakkum ateşi ile pişenidir. Ve o, etin diğer çeşitlerinden mutlak manada evladır pek dayandığı ve midede bozulmadığı ecilden. Ve bu kebap sıcaktır ikincide ve kurudur birincide. Bedeni taze tutar, iştahı açar, iyi kan tevellüt eder; kanı ve ishali keser biraz ve sumak ve kişniş ile. Ve o, baş ağrısı getirir ve geç hazmolur. Ve üzerine su içmek ve açlık ve tabiatın yumuşaklığı oldukta olunması ıslah edicisidir. Ve sirkencübin üzerine yemek kezalik ıslah edicisidir.
[Davud-u Antaki - El Tezkire]