Saman: Samandır. Üzerine yatmayalar, felç (fâlic) eyler. Sinirlere zarar eyler. Eğer buğday samanını göyündürseler külünü yarı kadar tuza karıştırsalar sirkeyle yoğursalar incikte olan çıbanlara vursalar gidere. Eğer buğday samanını kaynatıp üşüyen ayağa vursalar ve yıldırım inmiş ayağa dahi vursalar zahmetini gidere. Eğer arpa samanı üzerine yatsalar sıcak mizaçlı kişilerin gövdesine fayda ede. Eğer bakla samanını göyündürseler uyuzdan gövde karardığına ekip süre süre yıkasalar iyi eyleye. Eğer bakla samanıyla ak kılları yıkasalar gayet kararta. Eğer incir ağacına inciri belirdiği vakit bakla samanını tütsüleseler yemişini düşürmeye.
[İbni Baytar - Kitabü'l-Cami Fi'l-Müfredat]

Saman: Saman. O, hububatların samanıdır. Hayvanlara yem ederler. Ve iyisi odur ki bir yıldan geçen olmaya. Ve onun eskisi fenadır. Ve cümlesi soğuktur evvelkide ve kurudur ikincide. Ve ne zaman ki pişirseler ve bedeni onunla yıkasalar bedende sade eserini zail eder ve şişleri ve gevşemeyi çözer/eritir lakin sıhhatte olanı hasta eder. Ve hile için bunu ederler. Ve onun eskisi cılız eder. Ve onun üzerinde yatmak gayetle zarardır. Ve burçak üzerinde yatmak ile felç (fâlic) getirir lakin bazen arpa sıcak mizaçlıya faydalıdır. Ve buğday samanının külü, tuz ile yaraları zail eder sürmek ile. Ve bakla samanı ağaçların çiçeğini düşmeden hıfzeder buhurlamakla, hususa incir ağacının. Ve saçı ve tüyü rengini siyah eder.
[Davud-u Antaki - El Tezkire]