Gece Körlüğü (Şebkör-şebkur)
Keklik ödünü ve sağ gözünü sütle kaynata göze çeke gündüz nice görürse gece öyle göre, ta ki ödünü şeb-kur göze çeke nurunu artıra. Eğer yarasa kanını göze çeke şeb-kurluğunu giderip gayet görür ola. Keklik ödünü ve sağ gözünü sütle kaynata göze çeke gündüz nice görürse gece öyle göre, ta ki ödünü şeb-kur göze çeke nurunu artıra.
[İbda'i'l-A'raz]
Ve soğan suyunu gözüne çeke, şeb-kurluğunu gidere.
[Mir Salih B. Havabin - Risâle fi't-Tıb]
Ve biri aşadır ki gece görmez, halk dilinde buna şeb-kur derler. Bunun sebebi rutubettir ki ruhu yoğun kıvamlı/kalın(galiz) eder. Ve ekser bu hastalık kara gözlülere arız olur. Ve bunun ilacı kan almaktır(fasddır) eğer kan galebesinden ise ve boşaltımdır iyariç hapı(habb-ı eyâric) ile ve gâh olur boşaltım kılınır mahmude otu(mahmûde) ve kunduz husyesi(hâye-i kunduz) ile.
[İbnü’l-Kütbî - Ma La Yesaü't-Tabibe Cehluhu]
Ve eğer kimse mercimek miktarı günlüğü dövüp menekşe yağıyla burnuna damlatsalar o kimse ki şeb-kurdur gece görmez, iki defa ya üç defa damlatmak elbette o illetin zevaline sebep olur. Evet, kişinin burnuna damlatsalar gerektir ki ısıda ve dahi yaz(yay) günlerinde kılmayasın, belki güzün ya baharda veya kış günlerinde damlatasın.
[Kitab-ı Tıbb]